جراحی ثانویه و ترمیمی بینی یک جراحی اصلاحی است که برای بازیابی فرم و عملکرد بینی پس از جراحی قبلی انجام می شود. جراحی بینی ترمیمی یک رشته تخصصی در جراحی پلاستیک محسوب می شود بنابراین در ابتدای این نوشتار این نکته را متذکر می شویم که اگر قصد انجام رینوپلاستی ترمیمی را دارید در انتخاب جراح خود دقت لازم را داشته باشید. دکتر سید صاحب حسینی نژاد ، فوق تخصص جراحی پلاستیک در استان خوزستان از متخصصان در جراحی ترمیمی و ثانویه بینی است.
مواردی که نیاز به جراحی ترمیمی دارند
- انسداد راه هوایی بینی
- فروپاشی غضروف یا استخوان بینی
- ظاهر غیر طبیعی بینی
- فروپاشی دریچه های داخلی و خارجی بینی
- عدم تقارن
- کاهش بیش از حد یا ناکافی قوز بینی
- تغییر شکل جزئی (تغییرات زیبایی کافی نبوده است)
- نوک بینی تیز یا صاف شده
- نوک بینی بسیار سفت (بینی پینوکیو)
- تعداد زیادی اسکار در داخل و خارج بینی (بافت اسکار ضخیم)
روش غیر جراحی ترمیم بینی
در صورتی که از نتیجه جراحی بینی خود راضی نیستید و مقدار اندکی با ایده آل شما فاصله دارد، می توانید از گزینه های غیر جراحی برای بهبود فرم و ظاهر بینی کمک بگیرید. روش های تزریقی مانند تزریق ژل می توانند در بسیاری از موارد نتیجه مطلوب را ایجاد کنند. ولی در مواردی که فرد بعد از جراحی اولیه بینی، مشکلات ساختاری و تنفسی دارد، لازم است که جراحی ثانویه انجام گیرد.
طریقه انجام جراحی بینی ترمیمی
تغییرات لازم برای جراحی ترمیمی را می توان با روش “بسته” یا “باز” انجام داد. معمولاً زمانی که نیاز به تغییرات ساختاری زیادی باشد، جراحی بینی باز پیشنهاد می شود. اصلاحات جزئی را می توان با رینوپلاستی بسته انجام داد. رینوپلاستی بسته زمانی است که فقط یک برش داخلی برای دسترسی به ساختار بینی ایجاد می شود. در رینوپلاستی باز، برش هایی در بین حفره های بینی ایجاد می شود تا بتوان پوست را بلند کرد و دید مستقیم تری از ساختاری که قرار است اصلاح شود داشته باشد. تصمیم برای انجام یک روش بسته یا باز به عهده بهترین جراح بینی اهواز است. هر یک از این روش ها مزایا و معایب خاص خود را دارند.
در جراحی اصلاحی از پیوند غضروف (بخشی از تیغه بینی، غضروف دنده یا بینی) برای بهبود فرم و عملکرد بینی استفاده می شود. در برخی از موارد که حجم بسیار زیادی از بینی طی جراحی بینی ترمیمی قرار است مورد اصلاح قرار بگیرد ، ممکن است نیاز به حجم بسیار زیادی پیوند غضروف باشد که در چنین مواردی باید به منظور پیوند غضروف از غضروف های دنده خود بیمار استفاده کرد. بسیاری از افراد از انجام این کار می ترسند و تصور می کنند با برداشتن غضروف از دنده ممکن است مشکلی برایشان به وجود آید یا تو رفتگی در قسمت دنده هایشان به وجود آید. در حالی که این چنین نبوده و جز باقی ماندن اثر یک برش بسیار کوچک که در بسیاری از موارد اثر آن از بین می رود ، هیچ اثری از برداشتن غضروف مشاهده نخواهید کرد.
در این تکنیک می بایست جهت برداشتن غضروف دنده ، یک برش به ابعاد حدود ۴ الی ۵ سانتی متری بر روی قفسه سینه بیمار ایجاد شود. لازم به ذکر است که در این روش ، از دنده ۶ بیمار آن هم به مقدار جزئی ، غضروف مورد نیاز برداشته می شود. از این رو به دلیل برداشتن مقدار بسیار کمی غضروف ، این روش هیچ گونه تاثیر سوئی بر روی دنده ها یا قفسه سینه زیبا جو نخواهد داشت. البته باید به این نکته دقت کنید که میزان غضروفی که در طی این روش به دست می آید در مقایسه با میزان غضروفی که طی برداشت غضروف از گوش به دست می آید بسیار بیشتر است. در نتیجه به وسیله این نوع غضروف می توان تغییرات بزرگ تری در ساختار بینی به وجود آورد.
بهترین زمان برای جراحی بینی ترمیمی چه زمانی است؟
جراحی ترمیمی بینی باید ۹ ماه یا یک سال بعد از اولین جراحی انجام شود تا بافت بینی نرم شده و جراحی بهتر انجام شود زیرا باید بینی به طور کامل به ساختار زیرین خود متصل گردد و به عبارتی پروسه ترمیم تکامل یابد. طی این بازه زمانی ، بینی تورم خواهد داشت و از این رو ظاهر نهایی بینی را نمی توان مشاهده کرد و فرم نهایی بینی تقریبا پس از یکسال قابل مشاهده خواهد بود.جراحی ثانویه باید توسط یک جراح مجرب انجام شود. بدیهی است که این نوع جراحی نیاز به دقت، زمان بیشتر و مهارت کافی دارد.
تفاوت جراحی بینی ترمیمی با جراحی بینی اولیه
واکنشهایی که بافت داخل بینی به جراحی بینی ترمیمی نشان می دهد شدیدتر از جراحی اولیه است. دستکاری بافتی در بینی که یک بار یا بیشتر عمل شده بسیار پیچیدهتر از عمل اولیه است، بنابراین بیماران باید برای دیدن نتیجه صبور باشند. مدت زمان عمل ترمیمی بینی طولانیتر از عمل اولیه بینی است، چراکه در این عمل جراح با بافت آسیب دیده بیشتری مواجه است، بنابراین نیاز به دستکاری بیشتری است. به همین دلیل زمان بهبودی بیشتر است و معمولا افرادی که دارای پوستهای نازک هستند ۶ تا ۱۲ ماه و بیمارانی که پوست بینی ضخیم دارند ممکن است تا دو سال زمان ببرد.
مراقبت های قبل از جراحی ثانویه بینی
مراقبت ها همانند مراقبت های جراحی اولیه می باشد که از جمله:
- در هفته اول از فعالیت بدنی شدید بپرهیزید
- سعی کنید از غذاهای سبک و مایعات غیر گاز دار و طبیعی استفده کنید
- عطسه با دهن باز انجام شود و از خنده و گریه نیز اجتناب کنید
- از گذاشتن عینک طبی و آفتابی به مدت یک ماه بپرهیزید.
- ازحرکات تند صورت یا خم کردن بی مورد سر و صورت بپرهیزید.
- استفاده از داروهای رقیق کننده خون مانند وارفارین یا داروهایی نظیر آسپرین به مدت دو هفته قبل از عمل ترمیمی بینی ممنوع است.
- کسانی که سیگار میکشند دو هفته قبل از عمل باید سیگار کشیدن را قطع کنند. زیرا نیکوتین موجود در سیگار با تنگ کردن رگها موجب اختلال در گردش خون میشود و خطراتی برای سلامتی فرد ایجاد میکند.
- مصرف نوشیدنی های الکلی هم به مدت دو هفته قبل از عمل ممنوع است.
دوران نقاهت بعد از رینوپلاستی ثانویه
دوران نقاهت بعد از رینوپلاستی ثانویه به جراحی اولیه بینی شباهت دارد. به طور کلی عمل بینی ترمیمی نیاز به مدت زمان بیشتری برای ترمیم دارد، مخصوصاً در مواردی که از تکنیک باز برای جراحی بینی ترمیمی استفاده شود.
دوران نقاهت جراحی ترمیمی بینی طولانی تر است و این مورد دلیل مشخصی دارد. دلیل آن اسکار های حاصل از جراحی اولیه است که سرعت ترمیم را در جراحی ثانویه طولانی تر می کنند و تورم ناشی از جراحی ترمیمی را افزایش می دهند. در صورتی که تغییرات ناشی از جراحی ترمیمی بینی محدود باشد، تورم سریع تر بهبود می یابد. ولی در مواردی که تغییرات وسیعی روی بینی انجام می گیرد، دوران نقاهت و ترمیم طولانی تر می شود.
در ابتدا بینی با یک اسپلینت و بانداژ محافظت می شود. تا جهت دهی بینی به طور مناسبی شکل بگیرد و کج نشود. در طول هفته اول بعد از جراحی ترمیم بینی ، پانسمان ها باید بر روی ناحیه بینی قرار داشته باشند. بیماران بعد از ۷ تا ۱۰ روز از جراحی می توانند به سرکار خود بازگردند. ولی دوری از موقعیت هایی که امکان ضربه به بینی وجود دارد، اهمیت بسیار بالایی دارد. استخوان های بینی برای تثبیت درست در مکان خود، نیاز به دو هفته زمان دارند ولی برای دو تا سه ماه اول بعد از جراحی، استخوان ها قوی نبوده و آسیب پذیر هستند. همچنان تا ماه ها تورم وجود دارد ولی این مشکلات فرد را از زندگی روزمره باز نمی دارد.
ملاحظات عمل ترمیمی بینی
تصمیم گیری برای انجام جراحی بینی ترمیمی باید با دلیل و حضور ذهن صورت گیرد. یک جراحی ترمیمی بینی می تواند در مقایسه با جراحی اول پیچیده تر باشد و ممکن است به یک جراح نیاز داشته باشد که درک خوبی از ساختار بینی و تکنیک های جراحی داشته باشد. برخی از افراد برای جراحی ترمیمی به اولین جراح خود مراجعه می کنند و برخی به دنبال جراح جدیدی هستند که در جراحی بینی ترمیمی متخصص باشد. در طول جلسه مشاوره برای عمل بینی ترمیمی ، جراح پوست شما ، استحکام غضروف، ساختار استخوان و همچنین غضروف باقیمانده را بررسی می کند، زیرا در بیشتر موارد نیاز به پیوند غضروف است. بنابراین به این نتیجه می رسیم که انتخاب یک جراح بینی متبحر که تخصص در جراحی ثانویه و ترمیمی بینی داشته باشد باعث می شود که شما به فرم بینی دلخواه و بدور از هرگونه عوارض دست پیدا نمایید. دکتر سید صاحب حسینی نژاد ، بهترین جراح پلاستیک در استان خوزستان ،در عمل های ترمیمی بینی می تواند بهترین انتخاب شما زیباجویان باشد که نازیبایی و عیوب جراحی قبل شما را برطرف نماید.
جراحی بینی ترمیمی برای چسبندگی داخلی بینی
عمل بینی ترمیمی برای چسبندگی داخلی بینی زمانی انجام می شود که پس از عمل قبلی ، بافت های داخل بینی به یکدیگر متصل شده و مسیر طبیعی عبور هوا را محدود کرده باشند. این چسبندگی که معمولاً بین تیغه بینی و دیواره های داخلی ایجاد می شود ، می تواند باعث احساس گرفتگی ، کاهش جریان هوا و حتی مشکلات تنفسی شود. در جراحی ترمیمی بینی ، جراح با دقت بافت های چسبیده را آزاد می کند و در صورت نیاز با استفاده از روش های محافظتی یا قرار دادن اسپلینت های داخلی ، از ایجاد چسبندگی مجدد جلوگیری می کند. گاهی نیز برای حفظ ساختار و عملکرد مناسب بینی از پیوند غضروفی استفاده می شود. این نوع جراحی معمولا با هدف بهبود عملکرد تنفسی و بازگرداندن مسیر طبیعی هوا انجام می گیرد و نیازمند مهارت و تجربه بالای جراح در جراحی های ترمیمی است تا هم عملکرد بینی اصلاح شود و هم ساختار داخلی آن به شکل پایدار حفظ گردد.
آیا جراحی ترمیمی بینی باعث بهتر شدن تنفس می شود؟
بله ، در بسیاری از موارد جراحی بینی ترمیمی میتواند به بهبود تنفس کمک کند ، به خصوص زمانی که مشکلات تنفسی پس از عمل اول ایجاد شده یا به طور کامل برطرف نشده باشند. گاهی در جراحی اولیه تغییراتی در تیغه بینی ، دریچه های بینی یا بافت های داخلی ایجاد می شود که باعث تنگ شدن مسیر عبور هوا می گردد. همچنین عواملی مانند انحراف باقی مانده تیغه بینی ، تنگی دریچه داخلی بینی ، چسبندگی های داخلی یا برداشتن بیش از حد غضروف ها می تواند باعث احساس گرفتگی و سختی در تنفس شود. در جراحی ترمیمی بینی ، جراح تلاش می کند این مشکلات ساختاری را اصلاح کند و مسیر طبیعی عبور هوا را بازسازی نماید. در برخی موارد از گرافت های غضروفی برای تقویت دریچه های بینی و حفظ استحکام ساختار داخلی استفاده می شود. هدف اصلی این جراحی علاوه بر بهبود ظاهر ، بازگرداندن عملکرد طبیعی بینی و افزایش کیفیت تنفس بیمار است. البته میزان بهبود تنفس به نوع مشکل ، وضعیت بافت ها و مهارت جراح بستگی دارد.
مقایسه غضروف دنده و غضروف گوش در عمل بینی ترمیمی
در جراحی بینی ترمیمی گاهی به دلیل برداشته شدن یا ضعیف بودن غضروف های بینی در عمل قبلی ، جراح ناچار است از غضروف های بدن بیمار برای بازسازی ساختار بینی استفاده کند. دو منبع رایج برای این کار غضروف گوش و غضروف دنده هستند. غضروف گوش معمولاً نرم تر و انعطاف پذیرتر است و برای اصلاح نواحی ظریف تر مانند نوک بینی یا پر کردن فرورفتگی های کوچک کاربرد دارد. برداشت آن نیز معمولاً با برش کوچک پشت گوش انجام می شود و تغییر قابل توجهی در ظاهر گوش ایجاد نمی کند. در مقابل ، غضروف دنده استحکام و حجم بیشتری دارد و زمانی استفاده می شود که بینی به حمایت ساختاری قوی تری نیاز داشته باشد یا در جراحی های ترمیمی پیچیده که بافت های زیادی از بین رفته اند. این نوع غضروف امکان ساخت گرافت های بزرگ تر و محکم تر را فراهم می کند اما برداشت آن نیازمند برش کوچک در ناحیه قفسه سینه است. انتخاب بین این دو به شدت مشکل ، نیاز ساختاری بینی و تشخیص جراح بستگی دارد.
